|
http:sowa.de.tf magazyn.blogg.de
Blog > Komentarze do wpisu
Witold Filipowicz: Niniejszym wnoszę skargę na zespół orzekający sędziów Sądu Okręgowego w Warszawie
 Witold Filipowicz Warszawa, 11 września 2008 r. Prezydium Krajowej Rady Sądownictwa ul. Rakowiecka 30 02-528 Warszawa Niniejszym wnoszę skargę na zespół orzekający sędziów Sądu Okręgowego w Warszawie w składzie: SSO Grażyna Otola-Pawlica SSO Anna Telec SSR (del.) Dorota Szarek o to, że w sprawie o sygn. akt XII Pa 397/06 w dniu 4 kwietnia 2007 r. wydał wyrok z oczywistą i rażącą obrazą przepisów prawa. Dowodem zasadności wniesionej skargi są dołączone kopie wyroków Sądów: Rejonowego – sygn. akt VII P 464/06 Okręgowego – sygn. akt XII Pa 397/06 Najwyższego – sygn. akt II PK 256/07 Należy podnieść tu w szczególności kwestię, na którą Sąd Najwyższy nie wskazał w wyroku uchylającym wyrok SO, koncentrując się jedynie na rażącym pomyleniu przez Sąd Okręgowy w Warszawie procedur i zastosowaniu przepisów, które nie mogły być zastosowanej w tej sprawie. Sąd Okręgowy w Warszawie nie tylko zastosował przepisy, które w żadnej mierze nie mogły mieć zastosowania do zupełnie innej procedury, będącej przedmiotem rozpoznawanej sprawy. Z treści samego przepisu art. 25 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej już w zdaniu pierwszym jasno i wyraźnie sformułowany został warunek jego zastosowania. Tak jasna konstrukcja językowa w sposób oczywisty wyłączała możliwość jego zastosowania. Porównanie stanu faktycznego, wynikającego z akt sprawy, w tym i z treści uzasadnienia wyroku SR, z treścią przepisu stanowi bezsporny dowód, iż nie można go było zastosować wobec powoda w żadnej sytuacji. Nawet przy założeniu, że istotnie nasuwałyby się wątpliwości co do ustalenia charakteru procedur konkursowych. Do tak oczywistej konkluzji nie jest potrzebna nawet cząstkowa wiedza prawnicza. W tej sytuacji przyjęcie przez SO w Warszawie, jako podstawy orzekania, przepisu, który nie mógł mieć zastosowania w sprawie, nie da się wytłumaczyć w żaden racjonalny sposób. Nie da się również złożyć tak skandalicznego orzeczenia na karb błędu czy możliwości różnej interpretacji. Zwłaszcza, że w treści uzasadnienia wyroku SO wielokrotnie podkreślał, iż powód podejmował pracę po raz pierwszy w służbie cywilnej, co jest rażąco sprzeczne ze stanem faktycznym, wynikającym z akt sprawy. Do jego oceny wystarczyła umiejętność czytania. Całkowite zignorowanie prawidłowo złożonego wniosku dowodowego, z którego ponownie wynikało, że pozwany nie tylko mija się z prawdą w składanych wyjaśnieniach, ale też wielokrotnie łamał prawo w zakresie, w jakim toczy się rozpoznawana sprawa, a ponadto podważało prawdziwość dokumentu, de facto informacyjnego a nie właściwego umocowania, mającego dowodzić, że pozwany miał prawidłowo ustanowione umocowanie prawne, również jest niewytłumaczalne. Strona prawna umocowania pozwanego została oceniona przez Sąd Najwyższy, ale wobec pominięcia przez SO argumentacji i dowodu w sprawie oraz w skardze kasacyjnej pominięcie przez pełnomocnika strony faktycznej umocowania pozwanego, spowodowały w konsekwencji pominięcie w postępowaniu rozpoznania zarzutu możliwości posługiwania się pozwanego przed sądami dokumentem podrobionym lub przerobionym. Pełnomocnik powoda, z nieznanych przyczyn i wbrew żądaniom, nie zamieścił w skardze kasacyjnej wniosku o ustalenie przez Sąd Najwyższy, że wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie został wydany z rażącym naruszeniem prawa. Stąd też i Sąd Najwyższy w sposób „dyplomatyczny” odniósł się do wywodów w wyroku SO, określając je jako „nieprzydatne”. Po odmowie podjęcia w tym zakresie dalszych kroków prawnych przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, powód wypowiedział mu pełnomocnictwo. Wyrok ów jest kompromitujący dla wymiaru sprawiedliwości. Nie można też wykluczyć, że jego treść nie jest wyłącznie wynikiem bezgranicznej niekompetencji, jeśli wziąć pod uwagę drugą stronę sporu – osobę pozwanego, kierującą Urzędem. To jednak pozostaje do rozważenia przez Krajową Radę Sądownictwa. Z poważaniem Załączniki: 1. Wyrok Sądu Rejonowego – sygn. akt VII P 464/06 2. Wyrok Sądu Okręgowego – sygn. akt XII Pa 397/06 3. Wyrok Sądu Najwyższego – sygn. akt II PK 256/07 ----- Original Message ----- From: SOWA To: Witold Filipowicz Sent: Sunday, September 28, 2008 3:28 PM Subject: to ja dziekuje i prosze o wiecej, bo to poleci dzisiaj jeszcze, serdecznosci sk, ----- Original Message ----- From: Witold Filipowicz
To: SOWA
Sent: Sunday, September 28, 2008 4:08
PM
Subject: Re: to ja dziekuje i prosze o wiecej, bo
to poleci dzisiaj jeszcze, serdecznosci sk, Będzie więcej, ale na razie są sprawy w toku,
więc trzeba poczekać na rozwój sytuacji i ich finały:))
Między innymi i tej sprawy, której tekst
dajęponiżej, co też można spokojnie opublikować, a tekst bardziej szczegółowy na
ten temat bedzie po tym, jak już KRS zajmie stanowisko w sprawie:
poniedziałek, 29 września 2008, kulturzentrum
TrackBack
|
  |
